Το pedestrianismo είναι μια porting δραστηριότητα, μη ανταγωνιστικός, που ασκείται ουσιαστικά στα φυσικά περιβάλλοντα, που φτάνουν τους επαγγελματίες του τα έμφυτα οφέλη σε πρακτικό των δραστηριοτήτων υπαίθρια, λειτουργώντας ακόμα ως μορφή στη διαφυγή στην πίεση και το καθημερινό sedentarismo έζησε στις πόλεις, επιτρέποντας συγχρόνως μια μεγαλύτερη γνώση κατάλληλου εμείς.Για το γεγονός της άσκησης στη φύση, το pedestrianismo παρέχει ένα interacção που υποκινεί το σχόλιο αυτού του τρόπου, που οδηγεί σε μια μεγαλύτερη γνώση τους φυσικές τιμές (faunísticos, florísticos, γεωλογικά, κ.λπ.), τι πρέπει να συμβάλει για να προωθήσει το σεβασμό του, μέσω της ευαισθητοποίησης και της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης των pedestrianistas.
Αν και τα οικονομικά συμφέροντα για τους κάνουν για να ζήσουν σε έναν κόσμο κάθε πιό αστικοί χρόνος και poluído, οι περιβαλλοντικές ανησυχίες έχουν αυξηθεί επίσης. Εντούτοις πολλοί άνθρωποι δεν ξέρουν ότι σε génese της οικολογίας όρου είναι οι λέξεις Έλληνες oikos, οι οποίες εάν μεταφράζει για «το σπίτι», και τα lógos, τα οποία σημαίνουν «τη μελέτη». Η οικολογία είναι, επομένως, ο κλάδος της βιολογίας που μελετά τις σχέσεις του πλάσματος διαβιώσεων οντων μεταξύ του και με το περιβάλλον, με το οποίο αλληλεπιδρά.
Ο άνθρωπος επέμβασης έχει έρθει να τροποποιήσει, της αυξανόμενης μορφής, την κανονική εξέλιξη των οικοσυστημάτων, desestabilizando η εύθραυστη ισορροπία του και πρόκληση κάθε φορά που περισσότερο η καταστροφή του, που αποβάλλει σε λίγα έτη τι η φυσική εξέλιξη πήρε ίδια χίλια ή τα εκατομμύρια από τα έτη που δημιουργούν.
Κατά συνέπεια, φθάνουμε στο παράδοξο του pedestrianismo ότι, εάν αφ' ενός παίρνει τον άνθρωπο να εκτιμήσει τη φύση και να έρθει στενός ο ίδιος σε το με το objectivo της απόλαυσης, από ένα άλλο ένα, εάν ορισμένοι κανόνες της συμπεριφοράς δεν θα ακολουθηθούν, μπορεί να ασκήσει πολύ αρνητικές επιδράσεις και να προωθήσει την υποβάθμιση, ή το ίδιο πράγμα η καταστροφή, των περιοχών του μεγάλου φυσικού πλούτου.
Πρέπει επομένως, πρακτικό ένα από το pedestrianismo, όντας ακολουθούμενοι κανόνες συμπεριφοράς ότι, όχι μόνο συντηρήστε το περιβάλλον, αλλά ότι προωθούν της ενεργού μορφής τη συντήρησή του, που πρέπει πάντα να έχουν οι ίδιοι στον απολογισμό, στον αρνητικό προγραμματισμό των δραστηριοτήτων, την επίδραση που ένα υψηλό φορτίο των επισκεπτών μπορεί να έχει στο περιβάλλον των θέσεων που επισκέπτονται, και να συλλάβουν και να ισχύσουν μετρημένος ότι ελαχιστοποιούν αυτές τις επιδράσεις. Σαν βασικούς κανόνες, για να ακολουθήσουν πρακτικό ένα από το pedestrianismo, οι ακόλουθοι είναι σημαντικοί:
· Για να παρατηρήσουν τη μεγάλης απόστασης πανίδα, της προτίμησης μέσω των διοπτρών.· Για να αποτρέψει τους θορύβους και τις τοποθετήσεις που ενοχλούν την τοπική ειρήνη.
· Για να ακολουθήσει για τις διαδρομές τις πιό πιθανότις, αποτρέποντας τα περικοπή-ζιζάνια και το pisoteio της βλάστησης.
· Κουτάλι ούτε για να μην βλάψουν τις εγκαταστάσεις ή τους βράχους.
· Για να έχουν την προσοχή με την πυρκαγιά, που δεν κάνει τα fogueiras ούτε που δεν καπνίζει στις θέσεις και ιδιαίτερα τις λογικές περιόδους.
· Για να μην εγκαταλείψουν τα απορρίματα, που συλλέγουν, όταν πιθανός, τι άλλοι είχαν εγκαταλείψει.
End of Translation
· Respeitar as recomendações e restrições das autoridades responsáveis pelas áreas protegidas.
Estes princípios encontram-se quase totalmente sintetizados na frase, que deve ser um lema para todos os pedestrianistas: "Não deixar mais que pegadas, não levar mais que memórias e fotografias."
Este texto baseia-se num artigo de Carlos Serra no site “alagamares.net” sobre o Pedestrianismo e o meio ambiente de 03.07.2007.
