Πρόσφατα, έχω τη σκέψη πολύς στην ομορφιά μιας αληθινής συνεδρίασης των ψυχών και μέσα όπως κάνει την έλλειψη, όταν δεν συμβαίνει. Οι άνθρωποι κάνουν τις αντανακλάσεις, ψάχνει για να γεμιστεί πιό βαθειά πιθανός, πρακτικές η περισυλλογή, προσπαθεί να εκπαιδευτεί για το μη αίσθημα που τραυματίζεται από τον κόσμο, αλλά, όντας αληθινός - ως καλό φίλο κάνει την έλλειψη! Όπως είναι δύσκολος εάν να ζήσει μόνο, σε αυτόν τον όμορφο, γενναιόδωρο πλανήτη όπου είμαστε, αλλά περνώντας για τις στιγμές κρίσης, οι οποίες έχουν επιπτώσεις στο όλο εμείς.

Αποφάσισα να αντιμετωπίσω αυτήν την έλλειψη με το ρεαλισμό, χωρίς συνέχιση εξαπατώντας με με. Ακούοντας την αλήθειά μου, τι λέει την καρδιά μου. Το Ε αυτό αισθάνεται ότι νοσταλγίες για την πατρίδα του εκείνου του δεν ξέρω, αισθάνομαι την έλλειψη μιας αληθινής στιγμής της αγάπης, των λέξεων της αγάπης. Είναι αυτό ίδιο και ίσως υποθέτοντας το, μπορεί να αισθανθεί περισσότερων σε με Ι, προς την κατάλληλη ψυχή μου.

Μια νοσταλγία για την πατρίδα ενός προσώπου που δεν ξέρω, τον οποίο δεν θυμάμαι όπως είναι… μια τεράστια έλλειψη από μια αφή που δεν ξέρω για να χρειάζομαι δεδομένου ότι θα ήταν, αλλά ότι ήδη ήξερα μια ημέρα, μια ανάγκη να με αισθανθώ που μοιράζομαι τη ζωή, με τις νίκες και τις δυσκολίες του, κάποιο πολύ δίπλα στην ψυχή μου, ότι δεν ξέρω όπου είναι αυτήν τη στιγμή, αλλά εκείνος ο έχω τη βεβαιότητα που υπάρχει…

Για πολύ χρόνο, διαπίστωσα ότι αυτή η ηλικία μια νεύρωση, μια ασθένεια, αλλά - για την ύπαρξη μια για να αισθανθεί τη διάρκεια, ότι εμμένει - εγώ έφθασε στο συμπέρασμα που είναι αληθινό, ναι! Δεν είναι μια ανάγκη με μόνο μου, επομένως έχω λάβει αυτό… όλο και περισσότερο ε που η νοσταλγία για την πατρίδα συνεχίζει να υπάρχει. Μελέτη και απασχολούμαι σε με, ήδη αντιλαμβάνομαι πολλή αγάπη σε όλα και αισθάνομαι την ομορφιά της ζωής, αλλά η νοσταλγία για την πατρίδα είναι πάντα παρούσα. Ε έτσι, αποφάσισα να το αντιμετωπίσω ως ορυχείο και να το λάβω με την αγάπη, ως τμήμα της ζωής μου, ως αδιαφιλονίκητη αλήθεια.

Ξέρω εκείνη την μια ημέρα, σε ισχύ κάποια, εσείς ότι περιμένω έχω καθώς πολύς χρόνος, πηγαίνει να με βρεί. Θα είναι μια έκρηξη της αγάπης των ενεργειών και ο χρόνος πηγαίνει να σταματήσει γιατί, αλλά εγώ δεν ξέρουμε όταν… Για να με σκεφτούν για αυτά τα fulls με της ενέργειας και των δυνάμεων για να περιμένω. Πιστεύω ότι υπάρχετε και αυτό είναι ισχυρότερο αυτού που οποιαδήποτε φωνή του λόγου, επομένως έρχεται του κέντρου της καρδιάς μου.

Βρήκα μερικοί ζεύγη, πολύ λίγα, σε αυτήν την ενσάρκωσή μου, η οποία ήδη είχε μια συνεδρίαση όπως αυτό. Ένας από τους, πολύ έπειτα εγώ. Όταν Ι αυτοί βρήκε, ήταν συμβαλλόμενο μέρος για την ψυχή μου, επομένως προήλθαν την αγάπη ε κατανόηση. Πήγε, όποτε μπόρεσε, το σπίτι τους, να μοιραστεί από εκείνη την ενέργεια καραμελών. O um deles já desencarnou e a tristeza do companheiro que ficou dura até hoje, após mais de quinze anos... Um dia ele me confidenciou que para ele o mundo tinha perdido as cores... tudo estava cinzento, pois ele partira.

Enfim, um amor tão profundo e tão completo é o que eu sinceramente desejo pra mim e para todos. Sei que um dia, cada um a seu tempo, iremos nos reencontrando... aqui ou lá? Não sei... em algum lugar... mas o que eu sinto, com todas as minha forças, é que vale a pena confiar e esperar!