De bagage
Wanneer zijn leven begint, hebt u slechts één teeny bagage van hand. Aan de maatregel dat de jaren gaat voorbijgaand, gaat de bagage stijgend omdat vele dingen dat u voor de manier verzamelt, dingen bestaan dat u denkt dat zij belangrijk zijn.
In één bepaald punt van de manier, begint het insuportável te laden te zijn aangezien vele dingen, bovenmatig weegt. Dan kunt u kiezen: om aan de partij die van de manier worden gezet, dat somebody helpt - wat moeilijk is, daarom dat alles wacht over te gaan dat de manier reeds zijn juiste bagage zal hebben. U kunt het volledige het levenswachten zijn, tot zijn dagen eindig. Of het kan het gewicht verminderen, leeg de bagage.
Maar wat om op te stijgen? U begint alles op te stijgen. Het ziet wat het binnenkant heeft:
Liefde, Vriendschap… Van ons! Het heeft voldoende… nieuwsgierig, weegt het niets niet.
Het heeft gewogen iets… u het maakt kracht aan start… het was de Woede - aangezien het weegt!
Daar begint u op te stijgen, op te stijgen en u lijkt Incompreensão, de Vrees, het Pessimisme.
Op dit ogenblik, trekt het Verlies van hart u bijna pra binnen van de bagage.
Maar u trekt het want u met al kracht bent en, in diepe, het een Glimlach lijkt, die in diepe één van zijn bagage wordt verstikt.
Het poetst op want het een andere Glimlach en plus een andere één is, en daar verlaat het het Geluk.
Dan stijgt u plaats van nieuw de handen binnen van de bagage en de Droefheid op.
Nu, gaat u dat aan binnenkant hebben het Geduld van de bagage kijken, daarom gaat zij het voldoende nodig hebben.
Het kijkt toen het resterende gedeelte: Kracht, Hoop, Moed, Enthousiasme, Saldo, Verantwoordelijkheid, Tolerantie en de Goede en Oude Stemming.
Het stijgt ook de Zorg op. Het gaat van kant weg, recenter denkt u wat om met het te maken.
Goed, is zijn bagage klaar om van nieuw worden geschikt. Maar het denkt wat het van nieuw, Hein gaat daar binnen plaatsen goed?
Nu is het met u. E als niet vergeet om dit keer meer te maken, daarom de manier is lang. Zeer lang. Één herinnert altijd dit.
Ik ben onbewust van de Auteur
Maar wat om op te stijgen? U begint alles op te stijgen. Het ziet wat het binnenkant heeft:
Liefde, Vriendschap… Van ons! Het heeft voldoende… nieuwsgierig, weegt het niets niet.
Het heeft gewogen iets… u het maakt kracht aan start… het was de Woede - aangezien het weegt!
Daar begint u op te stijgen, op te stijgen en u lijkt Incompreensão, de Vrees, het Pessimisme.
Op dit ogenblik, trekt het Verlies van hart u bijna pra binnen van de bagage.
Maar u trekt het want u met al kracht bent en, in diepe, het een Glimlach lijkt, die in diepe één van zijn bagage wordt verstikt.
Het poetst op want het een andere Glimlach en plus een andere één is, en daar verlaat het het Geluk.
Dan stijgt u plaats van nieuw de handen binnen van de bagage en de Droefheid op.
Nu, gaat u dat aan binnenkant hebben het Geduld van de bagage kijken, daarom gaat zij het voldoende nodig hebben.
Het kijkt toen het resterende gedeelte: Kracht, Hoop, Moed, Enthousiasme, Saldo, Verantwoordelijkheid, Tolerantie en de Goede en Oude Stemming.
Het stijgt ook de Zorg op. Het gaat van kant weg, recenter denkt u wat om met het te maken.
Goed, is zijn bagage klaar om van nieuw worden geschikt. Maar het denkt wat het van nieuw, Hein gaat daar binnen plaatsen goed?
Nu is het met u. E als niet vergeet om dit keer meer te maken, daarom de manier is lang. Zeer lang. Één herinnert altijd dit.
Ik ben onbewust van de Auteur
