Onlangs, heb ik gedachte veel op de schoonheid van een ware vergadering van zielen en binnen zoals het maakt gebrek, wanneer hij niet gebeurt. De mensen maken bezinningen, zij zoekt om meer diep mogelijk te vullen, praktijken de meditatie, probeert om voor het voelen van niet op te leiden verwond door het Heelal, maar zijnd waar - als goede vriend maakt gebrek! Zoals is het moeilijk als slechts om, in deze mooie, grootmoedige planeet te leven waar wij zijn, maar overgaand voor crisisogenblikken, die aan alle wij beïnvloeden.

Ik besliste dit gebrek met realisme onder ogen te zien, zonder het verdergaan misleidend me met van om het even welke aard. Horend mijn waarheid, wat het mijn hart zegt. E dat het homesicknesses van dat ik ken, voel geen gebrek aan een waar ogenblik van liefde, van woorden van affectie heeft gevonden. Het is dit zelfde en misschien veronderstellend het, kan meer aan me voelen I, op mijn juiste Ziel.

Homesickness van een gezicht geen dat ik weet, geen die ik zoals herinner is… een enorm gebrek van één aanraking geen die ik om weet te vereisen aangezien het zou zijn, maar dat reeds ik één dag kende, een noodzaak om me te voelen die het leven deelt, met zijn overwinningen en moeilijkheden, somebody zeer naast mijn ziel, dat ik weet niet waar het op dit ogenblik is, maar dat heb ik de zekerheid die… bestaat

Voor veel tijd, vond ik dat kwam deze tijd neurosis, een ziekte, maar - voor het zijn om het duren te voelen, dat het voortduurt - ik bij de conclusie aan die, ja waar is! Het is geen noodzaak om met mijn Zelf te verbinden, daarom heb ik dit meer en meer… verkregen e homesickness blijft bestaan. Studie en ik werk me, reeds neem ik veel liefde in alles waar en ik voel de schoonheid van het leven, maar homesickness is altijd aanwezig. E zo, besliste ik om het onder ogen te zien als mijn en het te ontvangen met affectie, als deel van mijn leven, als onbetwistbare waarheid.

Ik ken die één dag, in één of andere plaats, u dat ik heb wacht aangezien veel tijd, me gaat vinden. Het zal een explosie van het houden van van energieën zijn en Time gaat ophouden want wij, maar ik niet wanneer… het weten Om over dit fulls me van energie en me te denken van de krachten om te wachten. Ik geloof dat u bestaat en dit sterker is van wat om het even welke stem van de reden, daarom van het centrum van mijn hart komt.

Ik vond wat paren, veel weinigen, in deze mijn incarnatie, die reeds had gehad vergadering zoals dit. Één van hen, zeer daarna me. Wanneer I hen het vond, was een partij voor mijn ziel, daarom waren zij liefde e afkomstig begrip. Het ging, wanneer het, het huis van hen, kon delen van die suikergoedenergie. O um deles já desencarnou e a tristeza do companheiro que ficou dura até hoje, após mais de quinze anos... Um dia ele me confidenciou que para ele o mundo tinha perdido as cores... tudo estava cinzento, pois ele partira.

Enfim, um amor tão profundo e tão completo é o que eu sinceramente desejo pra mim e para todos. Sei que um dia, cada um a seu tempo, iremos nos reencontrando... aqui ou lá? Não sei... em algum lugar... mas o que eu sinto, com todas as minha forças, é que vale a pena confiar e esperar!